Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Być solą dla świata

2018-08-01 10:33

Dominika Szymańska
Edycja łódzka 31/2018, str. VI

Archiwum ks. Michała Misiaka
Ks. Michał Misiak (w koszulce z nr 33) ewangelizuje także przez sport, biorąc aktywny udział w tego typu imprezach

O tym, że łatwiej buduje się razem i o Bogu, który w każde miejsce wnosi nowe życie rozmawiamy z ks. Michałem Misiakiem – jednym z organizatorów Festiwalu On Days na OFF-ie, który odbył się w dniach 31 lipca – 5 sierpnia w Łodzi

Dominika Szymańska: – W ciągu ostatnich kilku miesięcy Kościół zaistniał mocno w przestrzeni publicznej. Teraz z kolei mamy festiwal chrześcijański na OFF-ie...

Ks. Michał Misiak: – Cel jest taki, żeby wyjść z wartościami, które są ważne dla nas, chrześcijan, do świata, w miejsce pozakościelne. Żeby uruchomić taką drogę głoszenia Słowa Bożego, organizowania eventów ewangelizacyjnych, spotkań chrześcijańskich poza murami świątyni, poza salkami parafialnymi. OFF Piotrkowska jest idealnym miejscem do tego, by coś takiego robić. Chcemy pokazać wiarę jako rzeczywistość atrakcyjną, przystępną dla wszystkich. Ci, którym nie po drodze do Kościoła, łatwiej przyjdą na swój teren niż do kościoła czy do jakiejś auli przyparafialnej.

– Jak to się stało, że trafił Ksiądz właśnie na OFF-a?

– Wszystko zaczęło się od kolędy zimą, kiedy mój proboszcz o. Kazimierz Kubacki SJ wysłał mnie na OFF, który znajduje się na terenie parafii Jezuitów. Wziąłem kropidło, wodę święconą i poszedłem do tych restauracji i klubów. I co drugie miejsce przyjmowało Boże błogosławieństwo. Chodziłem kilka dni, udało się wyświęcić wiele sklepów, dyskotek, restauracji. I modlitwa, która tam była odmawiana, stworzyła pewnego rodzaju sieć nad tym miejscem, z którego Pan Bóg zaczął łowić ludzi. Czuć, że ten teren jest już uświęcony, że kolęda wydała owoc, że ta ziemia stała się żyzną ziemią. Zaczęliśmy spowiadać tam na OFF-ie regularnie, raz w tygodniu. Przeprowadzać różne spotkania, rozmowy w lokalach na OFF-ie, takie duchowe. Z tym, co normalnie robiłoby się w parafii, czyli ze spowiedzią i pomocą duchową, przenieśliśmy się właśnie tam, na OFF. I faktycznie zaczęły się nawrócenia, zaczęły się cuda dziać, dzięki też otwartości ludzi, którzy tam pracują, posługują. Miesiąc temu zapytaliśmy właścicieli OFF-a, czy pozwolą nam jako Kościołowi jeszcze bardziej wejść na swój teren. Chętnie się na to zgodzili i podjęliśmy współpracę.

– OFF zamienił się na ON?

– Tak, miejsce OFF, które było wyłączone z użytku, stare fabryki, zaczęło żyć z jednej strony życiem kulturowym, rozrywkowym, dzięki temu, co robią właściciele OFF-a. A my, jako Kościół, chcemy ożywić ducha tych ludzi i tego miejsca. I to się udaje. Widzę, że każde miejsce „off”, każdą dzielnicę, osiedle, trudną ulicę można zamienić na „on”, jeżeli będzie współpraca ludzi. W ten sposób można odnawiać każde miejsce wyłączone i każdą patologię uzdrowić i Ducha posłać. Dostaliśmy do dyspozycji 6 dni i w sposób naturalny pojawił się pomysł, żeby podzielić ten czas między poszczególne wspólnoty, zaproponować 6 różnych rzeczy, żeby ukazać bogactwo Kościoła.

– Program Festiwalu też był bogaty i zróżnicowany: filmy, koncerty, spotkania otwarte…

– 31 lipca przypadło wspomnienie św. Ignacego z Loyoli, więc naturalnie wyszło, że to Jezuici mieli pieczę nad tym dniem. Wyświetliliśmy film przedstawiający historię świętego. Projekcję poprzedziła konferencja o. Pawła Sawiaka nt. ćwiczeń Ignacego i rozeznawania duchowego.

– Czy ludzie są zainteresowani konferencją nt. rozeznawania duchów? To dość mocny temat, który dotyczy chyba ludzi bardziej zaangażowanych...

– To budzi duże zainteresowanie. Rozeznawanie duchów jest pociągające również dla ludzi niewierzących, którzy interesują się np. okultyzmem. My serdecznie zapraszaliśmy również ateistów, bo po to robimy takie wydarzenia, żeby współpracować z Bogiem. A On chce zdobywać ludzi, chce ich ratować, wyławiać z tego świata i zbawiać. I po to wychodzimy na OFF.

– Czy Jezus też by chodził na OFF-a, gdyby żył w naszych czasach?

– Myślę, że tylko tam by siedział. Patrząc na 3 lata Jego publicznej działalności, Jezus wybierał same takie miejsca „off”. On nie zostawał w synagodze, w świątyni, tylko chodził. I zachodził właśnie w takie miejsca, które uważane były przez Jemu współczesnych za miejsca gorsze, wyłączone, z celnikami, z grzesznikami. On się nie bał takich miejsc, no i my tylko Go naśladujemy. To nic wielkiego.

– Nic nowego też...

– To jest istota działania Kościoła. Kolejnego dnia mieliśmy spotkanie z Domem Magnificat i to było wyjście naprzeciw ludziom, którzy są uwikłani w różne nałogi. Jako streetworker – ponieważ biskup posłał mnie na taką misję dwuletnią – spotykam wiele osób uzależnionych, ok.50-80 osób, na Piotrkowskiej i w okolicy. A za tymi osobami w większości ciągnie się wątek ich rodzin, rodziców, rodzeństwa. Często są to ludzie, którzy jeszcze do niedawna chodzili do szkół, do pracy, normalnie funkcjonowali, ale że wpadli w nałóg dopalaczy, zaczęli kraść, wynosić z domu różne rzeczy, w konsekwencji rodzice odebrali im klucze i stali się bezdomnymi. Wielu rodziców przychodzi i pyta się, jakie jest rozwiązanie. Co można zrobić, jeżeli ktoś wpadnie w taki nałóg. Mamy dla nich konkretną propozycję: Dom Magnificat – miejsce terapii dla osób uzależnionych. Swoje świadectwa mówiły osoby obecnie przebywające na terapii w tym domu, ale też osoby, które już są wolne od nałogów. Swoją książkę na temat wychodzenia ze starego życia, z narkomanii, zaprezentowała też jedna z terapeutek.

– Uzależnienie często łączy się ze śmiercią. Ale śmierć to temat dla każdego.

– Ks. Adam Pawlak poprowadził konferencję o oswajaniu śmierci: jak sobie radzić ze śmiercią bliskiej osoby, jak przeżywać żałobę. Chodziło o to, by ukazać śmierć od innej strony. Żebyśmy się nie bali śmierci. Wiele osób traci męża, żonę, rodzice chowają dzieci i nie mogą sobie z tym poradzić, ostatnio coraz częściej spotykam ludzi młodych, którzy tracą kogoś przez samobójstwo, wypadki samochodowe, choroby. Jest wielu młodych, którzy się oddalają od Boga, obrażeni przez to, że zabrał im kogoś bliskiego. I ta konferencja była właśnie dla nich, dla tych, których w jakiś sposób temat śmierci dotyka. Ten temat połączyliśmy z projekcją filmu „Ostatni szczyt” – o hiszpańskim kapłanie, który całe swoje życie przeżył na 100 proc., zaangażowany w życie bliźnich, wielu ludziom pomagał. Wyjechał na rekolekcje, na koniec rekolekcji poszedł w góry, żeby spotkać się z Bogiem i odpocząć. I tam zginął pod lawiną. Po jego tragicznej śmierci został nakręcony film o nim, bo tak ludzie dobrze o nim mówili i tak go wspominali. Cały ten wieczór organizowała wspólnota Ruch Czystych Serc, która ma charyzmat wielkiej otwartości i przyjęcia.

– Weekend to czas na koncerty.

– 1 sierpnia przypadała kolejna rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego. W sobotę postawiliśmy więc na koncert patriotyczny „Chwała Zwyciężonym” w wykonaniu Barbary Rogali & Apertus Quartet, aby uczcić tych, którzy oddali życie za ojczyznę. W większości były to autorskie kompozycje Grzegorza Rogali do słów poetów, dla których słowo Polska było kompasem. W niedzielę 5 sierpnia o godz. 19 mamy z kolei koncert Jednego Ciała dedykowany dla małżeństw, zakochanych, narzeczonych, dla tych, którzy chcą kochać, chcą się uczyć kochać, przebaczać, przyjaźnić się. I ten koncert połączony jest z modlitwą wstawienniczą o przebaczenie w związkach, okazanie sobie miłosierdzia. Prosimy, żeby Bóg zabrał, wykasował z pamięci różne złe rzeczy, żeby też wybaczając swojemu mężowi/żonie już nigdy nie wracać do tych zadanych krzywd. Koncert Jednego Ciała zawsze się wiąże z jakimś umocnieniem miłości, ponieważ ten duet małżeński powstał właśnie po to, by pomagać małżonkom kochać się właśnie taką miłością: wierną, czułą, kreatywną. I każda piosenka jest praktycznie o innym sposobie kochania, o innym ważnym aspekcie życia. Więc po całym koncercie jesteśmy jakby po kursie przedmałżeńskim, po terapii małżeńskiej. To niesamowite doświadczenie i owoce po tych koncertach są przepiękne: ludzie żyjący w separacji na nowo dają sobie szansę, mężczyźni zaczynają okazywać większy szacunek żonom, kupują kwiaty bez okazji, mówią komplementy, po latach niemówienia słowa „kocham cię”, ktoś to robi nagle codziennie. Takie małe cuda.

– Z jednej strony jest to skierowane do innych, ale z drugiej też my, chrześcijanie, tego potrzebujemy, po prostu doświadczać tej pełni życia i tego, że Pan Bóg przenika naszą codzienność, czy idziemy oglądać film czy na piwo ze znajomymi.

– Tak, te dwie rzeczy przenikają się. Takie normalne, bezkompleksowe życie chrześcijan już jest ewangelizacją. Widać wtedy naszą radość, nadzieję i kiedy jesteśmy sobą w świecie, wśród ludzi, którzy Boga nie znają, w sposób naturalny budzimy pytanie: kim oni są, co to za fajny event, co to za ludzie: fajnie wyglądają, bawią się, co to jest ta chrystoteka, gdzie nie ma alkoholu, co to za film, że nie ma na niego wolnych miejsc? I to jest faktycznie oddziaływujące i nienachalne. Mamy wielką wartość w sobie jako dzieci Boże i nie musimy o niej szczególnie mówić, żeby dawać świadectwo. Trzeba tylko po prostu nie unikać ludzi i być sobą w takich przestrzeniach. To wystarczy. Już się Bóg będzie posługiwać takim wyjściem do ludzi. Jezus chce, abyśmy przenikali ten świat, byli solą dla tego świata i nie bali się przyprawiać, nie bali iść tam, gdzie nie ma smaku, gdzie nie ma nadziei, żeby tam wnosić Boga, wartości.

– To też jest okazja do budowania jedności w łódzkim Kościele. Mieliśmy 6 różnych wspólnot działających razem. A można to było zrobić samemu.

– Można zrobić to samemu, ale Bóg chce, żeby to robił Kościół. Dlatego poszliśmy taką drogą, że te 6 dni ogarnia 6 wspólnot, które ze sobą współpracują. To jest fajne, że się poznajemy w pracy ewangelizacyjnej, a i owoce są lepsze. Bo kiedy ktoś bierze na siebie organizowanie takich dni, mógłby się przemęczyć i w jego osobistym życiu duchowym mogłoby dojść do różnych zaniedbań. A kiedy ten ciężar jest rozłożony na wiele osób, każdy robi tyle, ile ma do zrobienia, to go nie przeciąża i też szatan nie ma się gdzie wepchnąć. A on lubi mieszać, gdy jest jakieś napięcie, stres, za dużo pracy. Trzeba widzieć w każdym człowieku dobro, to, że nie chodzi do Kościoła, nie znaczy, że nie może udostępnić nam swojej przestrzeni, a później przyjść na nasz event. A może do tego Kościoła też przyjdzie.

Tagi:
ewangelizacja

Szkoła Życia Chrześcijańskiego i Ewangelizacji

2018-10-01 08:51

Sławomir Zatwardnicki

Misją Szkoły Życia Chrześcijańskiego i Ewangelizacji Świętej Maryi z Nazaretu Matki Kościoła jest umożliwienie ludziom poznania i doświadczenia pełni życia w Bogu. Kolejnym celem jest prowadzenie uczestników do dojrzałości chrześcijańskiej, a w końcu do służby w Kościele.

Dario Acosta/Deutsche Grammophon

Najbliższą sesję Szkoły zaplanowano na 12-14 października. Zapraszamy na nią zarówno osoby indywidualne, jak i wspólnoty. Uczestnictwo w weekendowej sesji Szkoły nie jest równoznaczne ze zobowiązaniem do stałej formacji w Szkole. Po prostu przyjdź i sprawdź, czy to jest twoje miejsce.

Jesienna sesja odbędzie się w Liceum Sióstr Niepokalanek w Wałbrzychu (pl. Darowskiej 1). W programie przewidziano: Eucharystię, modlitwy medytacyjne i uwielbieniowe, interesujące konferencje, dyskusje przy kawie. Nie powinno zabraknąć również dobrego humoru.

Strona Szkoły: www.szkolazycia.info

Strona na FB: www.facebook.com/szkolazycia

Strona filii w Wałbrzychu na FB: https://www.facebook.com/szkolazyciawalbrzych

Koszt: 25,00 zł (dzieci, uczniowie i studenci) lub 50,00 zł (dorośli). Cena obejmuje koszty organizacyjne oraz posiłki: w piątek kolację, w sobotę obiad i kolację, w niedzielę obiad.

Zapewniamy opiekę nad dziećmi od 3 roku życia.

Zgłoszenia

Formularz (preferowany sposób zgłoszeń): https://goo.gl/forms/z5DPWhTuFd3IYqCe2

E-mail: szkolazyciawalbrzych@gmail.com

Telefon: 792-218-607

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Chrześcijanie nie obchodzą Halloween

Marcin Konik-Korn
Edycja małopolska 43/2008

Tytuł tego artykułu właściwie nie jest prawdziwy. Jest w nim zawarte pobożne życzenie. Chrześcijanie, niestety, coraz częściej obchodzą to „święto”, które ani nie jest świętem, ani też nie da się pogodzić z wiarą w Chrystusa. W naszym kraju Halloween jest nowym zwyczajem, jeszcze niezakorzenionym. Warto więc podjąć zawczasu starania o to, by móc kiedyś śmiało powiedzieć: „chrześcijanie nie obchodzą Halloween”

pixabay.com

Są takie elementy amerykańskiej popkultury, które raz za razem wdzierają się do niegdyś konserwatywnej kulturowo Polski. Wcześniej św. Mikołaj został zastąpiony przez zlaicyzowaną maskotkę Coca-Coli, następnie walentynki wyparły wspomnienie św. Walentego, a teraz Halloween próbuje młodemu pokoleniu wywrócić w głowie sens uroczystości Wszystkich Świętych oraz Dnia Zadusznego.

Droga do piekła

Halloween to celtyckie, a zatem pogańskie święto. Związane było z obrzędami Samhain. W średniowieczu nadano mu nazwę All Hallows Eve - co znaczy - Wigilia Wszystkich Świętych. W skrócie Halloween. Halloween polegało na kontaktowaniu się z zaświatami, po to by odkryć przyszłość, nabrać mocy, zaspokoić potrzeby zmarłych. Zwyczaje te można porównać z obchodzonymi w naszej części Europy dziadami, tak dobrze zobrazowanymi przez Adama Mickiewicza w III części jego najważniejszego dramatu. Dziady jednak Kościół katolicki skutecznie wyrugował kilka wieków temu. W miejsce obrządków mających za cel kontakt z duchami, udało się wprowadzić kult zmarłych, polegający na czczeniu ich pamięci i modlitwie za nich. Dzięki temu od XII wieku w Kościele obchodzi się Dzień Zaduszny.
W XIX wieku zwyczaje Halloween dotarły wraz z emigrantami z Wysp Brytyjskich do Ameryki. Tam nabrały swojego kolorytu i komercyjnego charakteru. Smaczku (a może raczej niesmaczku) dodaje fakt, że w Nowym Jorku jest to dzień parad gejowskich. W XX wieku zmodyfikowana pogańska praktyka powróciła już nie tylko na Wyspy Brytyjskie, ale do całej Europy. Na ironię zakrawa fakt, że choć w niemal całej Europie udało się Kościołowi „ochrzcić” dziady, po 800 latach musi on ponownie walczyć o to, aby kult zmarłych nie miał okultystycznego charakteru. Tak to już jest, licho nie śpi.

Demonizowanie?

Wiele osób uśmiecha się pod nosem, kiedy poznaje stanowisko Kościoła na temat Halloween. Najczęściej ludzie używają argumentu: co złego jest w tym, że dzieci przebierają się za czarownice i diabliki? Albo: przecież to tylko zabawa, nie ma w niej nic złego. Problem polega na tym, że cała symbolika i atmosfera Halloween otwiera człowieka na rzeczywistość, o której gdyby człowiek wiedział, uciekałby, gdzie pieprz rośnie.
Taka oto dynia z zapaloną w niej świecą symbolizuje dusze błąkające się w postaci ogników. Tańce czarownic z diabłami i skrzatami przy ognisku (za te postaci przebierają się dzieci) mają za zadanie skontaktować człowieka z duchami. Wróżby mają na celu zajrzeć w zaświaty, by dowiedzieć się czegoś o nadchodzącej przyszłości.
Jak wiemy, wróżby to grzech śmiertelny przeciw Panu Bogu, który jest jedynym Panem Czasów. Nie wolno próbować wcielać się w Jego rolę i próbować odkrywać przyszłość, którą zaplanował. Otwieranie się zaś na duchy to zabawa z diabłem w chowanego, ale na takich zasadach, że jedynie człowiek szuka, a diabeł pozwala się znaleźć. Duchy istnieją. Z tym tylko, że dusze zbawione trwają w adoracji Boga, a nie zajmują się ziemskimi zabawami ludzi. Toteż kiedy wywołujemy duchy, możemy mieć pewność, że spotkamy albo duszę potępioną, albo demony. Bo choćby człowiek tę zabawę traktował zupełnie niepoważnie, to diabły odpowiadają na każde zaproszenie człowieka. Zresztą sama atmosfera Halloween bliższa jest naszym wyobrażeniom piekła niż nieba. Bo czy wyobrażamy sobie niebo jako miejsce, po którym hasają diabełki, potwory, kościotrupy i czarownice? A jeżeli nie, to po co bawić się w piekło? Czy zabawa w potępienie i przebieranie się za przyjaciół szatana jest miła Chrystusowi?
Wszyscy egzorcyści zwracają uwagę, że problemy opętań i schorzeń psychicznych na tle demonicznym zaczynają się niemal zawsze od niewinnych praktyk. Należą do nich: słuchanie obrazoburczej muzyki, wróżenie, kontaktowanie się z duchami, noszenie talizmanów czy też zabawa w piekło, diabły itp.

Marketingowe oszustwo

Najgorsze jest to, że sukces Halloween związany jest z zyskiem bardzo wielu osób. W okolicach Wszystkich Świętych można zarobić na zniczach i wiązankach. Wytwórcy zabawek i właściciele knajp pozazdrościli widać zysków i chcieliby również coś dla siebie uszczknąć. Stąd zależy im na zwiększaniu popularności Halloween. Jedni mogą dzięki temu sprzedać więcej upiornych strojów i zabawek, drudzy organizują imprezy w atmosferze horroru, podczas których wzrasta m.in. sprzedaż alkoholu.
Ludzie, którzy zarabiają w Polsce na Halloween, zwłaszcza jeżeli są ochrzczeni, sprzeniewierzają się wierze i tradycji dla pieniędzy. Sami ulegają marketingowemu oszustwu, że Halloween to tylko świecka zabawa, na której można zarobić kilka groszy, i organizują coś, co otwiera ich samych i innych ludzi na działanie szatana.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

EWTN Polska wystartowała!

2018-10-21 10:39

Anna Majowicz

EWTN, czyli Telewizja Wiekuistego Słowa, to największa na świecie religijna sieć medialna, której program dociera dzisiaj do widzów w ponad 150 krajach. Nadawana w j. angielskim, hiszpańskim, niemieckim, ukraińskim, szwedzkim, węgierskim, a od tego miesiąca w j. polskim głosi niestrudzenie tą sama treść, która głosił Jezus Chrystus, a potem Jego Apostołowie.

Anna Majowicz
siedziba EWTN Polska

Otwarcie EWTN POLSKA nastąpiło 19 października w ramach Międzynarodowego Festiwalu Filmów Niepokalanów we Wrocławiu. Uroczystej inauguracji dokonał Michael Warsaw – Prezes Zarządu i dyrektor wykonawczy EWTN.

Wczoraj, w archikatedrze wrocławskiej Mszy św. inauguracyjnej przewodniczył bp Andrzej Siemieniewski. W homilii ks. Piotr Wiśniowski przytoczył słowa św. Maksymiliana M. Kolbego, który mówił, że ,,możemy budować wiele kościołów, ale jeśli nie będziemy mieli własnych mediów, te kościoły będą puste”. - EWTN Polska, dokłada nową cegiełkę w budowę mediów, które nie pozwolą opustoszyć Kościoła. Może właśnie dlatego, że w tym dziele musimy całkowicie zawierzyć się Bożej Opatrzności. Jest w nas głębokie przekonanie misji, której nie można przerwać, ale którą należy rozwijać i wzmacniać– mówił kapłan dodając, że w sieci Wiekuistego Słowa możemy złapać wiele dusz, które na oceanie życia wołają ciche ,,SOS”.

Zobacz zdjęcia: Inauguracja EWTN w Polsce

Po Eucharystii udano się do nowego studia EWTN, które poświęcił abp senior Marian Gołębiewski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem